რა უნდა ერქვას, არაფერი :/

გააჩნია რით ვაშენებთ სახლებს ბატონებო
საკვირველია აქამდე რომ ვერ მოვიფიქრეთ
მკვდრებით აგვეგო ერთი ქალაქი.
ეს სიმყრალეც მაშინ უფრო ბუნებრივად
გამოჩნდებოდა.
მკვდრები მაინც დაგვავიწყებდნენ საკუთარ სუნს.
ბედნიერად ვიცხოვრებდით მკვდარ სახლებში.
გააჩნია რას მიირთმევთ, რას სვამთ
სისხლს და ხორცს საუზმეზე რა სეედრება.
რიგ-რიგობიით დავკლათ ხეები
დახოცოთ შროშანები და ჩიტის ბუმბულით
მოვურიოთ ღვთაებრივ სადილს.
მოვაწყოთ აქცია, გამოვიდეთ პროტესტით
და რომ გვკითხავენ “რა გვინდა”
მასხრად ავიგდოთ.
ყველა ბრბოდ მოვიხსენიოთ, საკუთარი თაავის გარდა
გავირიყოთ, მივიღოთ
სასოწარკვეთილი სახეები
და ვთქვათ რომ მასა ვერ გვიგებს, რომ ჩვენ
განსაკუთრებულები ვართ.
უსასრულოდ ბევრი ვილაპარაკოთ სუიციდზე
და მოვისმინოთ, როგორ ცდილობენ
ჩვენს გადაბირებას.
არ შევიმჩნიოთ, რომ სიკვდილის ხსენებაზეც
სინოტივეს ვგრძნობთ და თვალები გვეყინება.
მივატოვოთ ოჯახები, მეგობრები და წვაიდეთ
საკუთარი თავის საძებნელად.
იქიდან დავბრუნდეთ, პროფესორები და სათვალიდან გადმოვხედოთ
ყოფილ ახლობლებს.
ვთქვათ რომ ჩვენ უკეთესი ახლაგაზრდები ვიყავით
და გავხდეთ ვეგეტარიანელები
არავინ ვჭამოთ-ერთმანეთის გარდა,
დაგვესიზმროს ფული და ვთქვათ, რომ ყოველ ღამე
კენიაში მოშიმშილე ბავშვებზე ვდარდობთ.
ოპტიმისტური განწყობა სხვებსაც გადავდოთ
და ვიყვიროთ, რომ სამყაროს შევცვლით.
ბუნებრივი სიკვდილის წინ, კი როცა სარკეში ჩაგვახედებენ
ამაყად განვაცხაოთ, რომ თავის დროზე
უნდა მოგვეფსა და დაგვეძინა!!!

© Birdy & Wet Sparrow


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: